غرور؛ بی نظمی تیمی ؛ نبود فرهنگ کوهنوردی ؛ شهرت طلبی و .... می تواند هر انسان کوهنورد را به سمت مرگ هدایت کند . به نظر بیشتر کارشناسان ؛ در رشته سنگنوردی و کوهنوردی (صعودهای بلند) با رعایت اصول ایمنی و توجه به آموزش های لازم و صحیح می توان از بروز حوادث جلوگیری کرد . خطر در کوه همیشه وجود دارد و اگر کوهنورد به دنبال خطر نرود ؛ خطر به دنبال او خواهد آمد و باید بدانیم که با فکر کوهنوردی کنیم .
بروز حادثه جزء لاینفک فعالیت های است که در طبیعت صورت می گیرد . اما هر فرد توان این را دارد که با توجه به علم به توانایی خود ؛ کسب آموزش های لازم و داشتن تجربه قبلی و با استفاده از امکانات پیشرفته در رشته کوهنوردی و سنگنوردی ؛ از بروز حوادث جلوگیری و عمر ورزش خود را بالا می برد . هر از گاهی حوادثی ناگواری در کوه بوجود می آید و جامعه کوهنوردی ما را ناراحت می کند . علل حوادث بررسی نمی شود و کسی زیر بار مسئولیت نمی رود . بین دوستان کوهنویس چندی است بحث بالا گرفته و به جای بررسی حادثه ؛ درگیری و نزاع جایگزین شده است
به نظر شما چه کسی باید پاسخگو باشد ؟ فرد کوهنورد یا فدراسیون
آیا کوه جان بخش است یا جان ستان ؟
منبع:گامی نزدیک به خدا
