تهیه و تدوین:حسن لقایی مربی کوهنوردی

نكاتی كه در رابطه با استفاده و نگهداری كفش كوه مورد توجه قرار می گیرد :

1.        ابتدا كفش كوه خود را با استفاده از برس پلاستیكی نرم و پارچه  كاملا تمیز كنید . سپس اقدام به اسپری نمودن كامل محلول ضد آب بر روی كفش بنمائید . و پیش از استفاده از كقش ، اجازه دهید تا این محلول كاملا خشك شود . محلول های معرفی شده  توسط تولید كنندگان معتبر كفش های كوه بهترین گزینه برای نگهداری قابلیت های كفش می باشند .

 

2.        همواره مطمئن شوید كفش و بخصوص محیط داخلی آن تمیز و خشك است . توجه داشته باشید در محیط های مرطوب و تاریك قارچ ها و باكتریها بسرعت تكثیر می شوند این موضوع نه تنها باعث فاسد شدن چرم كفش می شود بلكه می تواند باعث زخم های خاصی در پای كوهنورد گردد .

 

3.        معمولا بعد از هر برنامه مقداری سنگ ریزه و خار بدرون كفش راه پیدا می كند و عامل صدمه دیدن لایه های داخلی كفش می شوند . تمیز  نمودن داخل كفش از اینگونه موارد را فراموش نكنید .

 

4.        با قرار دادن مقداری كاغذ روزنامه در كقش ضمن جلوگیری از تغییر شكل كفش به خشك نگاه داشتن آن نیز كمك خواهید كرد .

 

5.        بخش آج دار زیره كفش كوه عامل ایجاد اصطكاك و عملكرد مناسب كفش می باشد . بعد از هر برنامه با استفاده از یك برس نیمه سخت ( برس با رشته های سیمی نازك ) گل و سنگ ریزه های برجای مانده رو پاك نمائید و سپس با پارچه ای كه آغشته به مقدار كمی الكل است این بخش را كاملا تمیز كنید .

 

6.        استفاده از گتر هایی كه رویه كفش رو می پوشانند . در برنامه هایی كه مسیر گل آلوده و یا برف آب وجود دارد باعث مراقبت از رویه كفش می شود . گل و رسوبات بر جای مانده بر روی رویه كفش باعث انسداد منافذ چرم شده و عمر كفش را كم می كند .

 

7.        توجه داشته باشید ، در كفش هایی كه دارای پوش های داخلی هستند . به منظور خشك و تمیز ماندن كفش می بایست پوش های داخلی را از درون كفش اصلی خارج نمود .

 

8.        در صورت امكان سعی كنید برای كفش هایتان كیف مناسبی تدارك ببینید . با وجود اینگونه كیف ها نه تنها نگهداری كفش ساده تر است ( در معرض رطوبت محیط و خاك كمتر قرار می گیرد . ) بلكه حمل و نقل آن نیز راحت تر خواهد بود .

 

9.        فراموش نكنید ، جوراب مناسب و با كیفیت ( از نظر جنس و بافت ) مكمل كفش كوهنوردی تلقی می شود  . جوراب مناسب قابلیت تنفس و هدایت رطوبت از پا به محیط داخلی كفش را داراست  . اینگونه جوراب ها بعلت بافت مناسب عایق حرارتی خوبی نیز می باشند  .

 

10.    بدیهی است كه كفش می بایست متناسب با اندازه ( سایز ) پای كوهنورد باشد . بهترین كفش ها اگر تنگ و یا گشاد انتخاب شوند نه تنها آسایش كوهنورد را از بین می برند ، بلكه بر عملكرد و كارائی وی نیز تاثیر منفی می گذارند .  

 

11.    استفاده از هرگونه روغن صنعتی ( مانند گریس )  و روغن های حیوانی به منظور محافظت و ضد آب نمودن كفش كوه تنها به صدمه دیدن كفش منجر خواهد شد  . اینگونه مورد روغنی منافذ طبیعی چرم را مسدود می كنند  كه خود  مانع تنفس و خشك شدن تدریجی  چرم كفش می شود  . نتیجه آنكه این عمل به ایجاد ترك و پوسیدن چرم می انجامد .

 

12.    استفاده از ماشین لباسشوئی و مواد شوینده شیمیائی  تنها به از بین رفتن كفش ها كمك می كند .

 

13.    از نگهداری كفش در محیط های با حرارت بالا و رطوبت زیاد جدا اجتناب نمائید .

 

14.    بعد از تمیز نمودن كفش ها ، از قرار دادن آن در مقابل نور آفتاب و یا كنار بخاری به منظور خشك كردن آنها خود داری نمائید .

 

15.    چه در زمان حمل كفش در درون كوله پشتی و چه زمانی كه در خانه كفش را نگاه می دارید ، هیچگاه نباید كفش را تحت  فشار قرار دهید . له شدن كفش به رویه و شكل آن صدمه جدی وارد می كند (deformation = دگردیسی-زشتی-کجی-عیب) كه این عامل می تواند به پای كوهنورد آسیب رساند .

نوشته شده توسط " حسن لقایی" در دوشنبه ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ |

آن شقایق رسته در دامان دشت

گوش کن تا با تو گوید سرگذشت

نغمه ی ناخوانده را دادم به رود

تا بخواند با جوانان این سرود

چشمه ای در کوه می جوشد منم

کز درون سنگ بیرون می زنم

از نگاه آب تابیدم به گل

وز رخ خود رنگ بخشیدم به گل

پر زدم از گل به خوناب شفق

ناله گشتم در گلوی مرغ حق

پر شدم از خون بلبل لب به لب

رفتم از جام شفق در کام شب

آذرخش از سینه ی من روشن است

تندر توفنده فریاد من است

هر کجا مشتی گره شد مشت من

زخمی هر تازیانه پشت من

هر کجا فریاد آزادی منم

      من در این فریادها دم می زنم . . .