کوهنوردی در فصل بهار با توجه به توانایی های فردی

بهار فصل مورد جوانان و ورزش دوستان است. در فصل درخشان و دلربای بهارمی توان از برخی اوقات روز و یا تعطیلات آخر هفته برای گردش در طبیعت به دور از شلوغی و سروصدای شهرها استفاده کرد و این برای تمدد اعصاب مفید است. گردشگری و تفریح در حومه شهر و کوهنوردی در بهار، یکی از فعالیت های تفریحی مورد علاقه شهرنشینان است. ورزش های بدن سازی در روزهای معمولی سطحی است ، ولی ورزش کوهنوردی صعودی است و این اقدام می تواند مسئله کمبود ورزش در میان شهروندان را جبران کند .

جوانان علاقه مند به بدن سازی ، در تعطیلات پایان هفته می توانند به کوهنوردی بپردازند و مانعی ندارد که دوچرخه نیز سواری کنند. اگرآنان قبل از کوهنوردی ، برای گرم کردن بدن با استفاده از شرایط محیط آهسته آهسته بدوند ، در واقع چند ورزش را به صورت تلفیقی انجام داده اند که به آن " مسابقه سه گانه پولادین سبک روی زمین " گفته می شود.

کوهنوردی نه تنها نیروی عضلات کمر و توانایی فعالیت عضلات اندام فرودین بدن را تقویت بخشیده و نرمش پذیری مفاصل را حفظ نموده بلکه می تواند فعالیت قلب و ریه را تقویت بخشیده و گردش خون را تسریع نموده و به متابولیسم مساعدت کند. آزمایش ها نشان می دهد فردی با وزن 40 کیلوگرم که 10 دقیقه از پلکان یک عمارت بالا می برد ، 200 کالری مصرف می کند. کوهنوردی فوایدی دارد بشرط آنکه با روش علمی انجام شود.

 اولا -- باید اصول " مطابقت گفتار وعمل " رعایت و " سلسله مراتب و قدم بقدم به پیش رفتن " مراعات شود. وضع جسمانی سالخوردگان ، میانسالان و جوانان اصولا یکسان نیست. آنها هنگام کوهنوردی باید طبق توانایی بدن، ارتفاع و سرعت به صعود بپردازند. سالخوردگان نیز پس از نیم ساعت پیاده روی بهتراست 10 دقیقه تنفس کنند. میانسالان و جوانان نباید در این ورزش از تمام نیرو استفاده کنند، در غیر این صورت به آنها صدماتی وارد می آید. کوهنوردی برای برخی بیماران مبتلا به فشار خون بالای ، بیماری قلب ، سل و غیره مناسب نیست و آنها بهتر است به کوهنوردی نپردازند.

ثانیا -- درجریان کوهنوردی نباید روی زمین مرطوب استراحت کرد. پس از گرم شدن کامل بدن می توان دگمه های لباس را شل کرد، اما نباید ناگهان لباس را ازتن در آورد. بهتراست عضلات را مالش داد تا عضلات سفت و بی حس نشود.

ثالثا-- هنگام سرازیر شدن از کوه نباید سریع حرکت کرد. دویدن در این زمان درست نیست. در غیر این صورت عضلات متحمل فشار می شود و به مفاصل زانو و یا عضلات صدمه می رسد .

چهارم -- در روزهای مه آلود نباید کوهنوردی کرد. در این زمان مواد زیان آور ازجمله اسید ، قلیا ، انیلین و حشرات موذی و غیره در فضا فراوان است و باعث بروز بیماری می شود. همچنین در روزهای مه آلود اکسیژن در هوا کم است. در این هنگام کوهنورد سرعت تنفس خواهد کرد و مه به همراه مواد زیان آور دیگر وارد بدن او خواهد شد و در این حالت کوهنورد احساس خفگی خواهد کرد .

منبع : http://persian.cri.cn

www.newfarid.blogfa.com

 

نوشته شده توسط " حسن لقایی" در سه شنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ |